Click here to read the history of professional basketball in Amsterdam in English

Een korte historie van de Amsterdamse Basketball Club



Nadat in 1945 het startschot was gegeven voor eredivisiebasketbal in Nederland, kwamen aanvankelijk alle deelnemende teams uit Amsterdam. Clubs als DED, Herly, Wolves, Agon, AMVJ en Landlust streden om de eerste kampioenschappen. Pas in 1967 wist voor het eerst een club uit een andere stad het kampioenschap te winnen. Sinds die tijd begon sponsoring het basketbal te beïnvloeden en begon de vertegenwoordiging uit Amsterdam af te nemen tot één team in de eredivisie. Sterke clubs ontstonden in Haarlem, Delft en Leiden en later natuurlijk in Den Bosch en Den Helder. Het laatste kampioenschap voor Amsterdam voor die van de RICOH Astronauts dateerde uit 1970 en kwam op naam van Fiat Stars. In 1994 viel het doek voor het voormalige Landlust toen genaamd Canadians naar een whisky sponsor uit de tachtiger jaren.

1995 - 1996

Vlak voor het begin van het seizoen besloten drie Amsterdamse basketballers dat er weer eredivisiebasketbal in Amsterdam moest komen. Er werd een club, toen nog zonder naam, opgericht. Voor de eerste keer in de geschiedenis werd het een team toegestaan om deel te nemen aan de eredivisie zonder dat de club ooit een team had gehad. Het grootste probleem was dat het team gevormd moest worden na afloop van de transferdatum voor spelers. Dit leidde tot een totaal van maar liefst 37 (!) spelers die voor het team van coach Tyrone Marionneaux hebben gespeeld of hebben proberen te spelen. Tussen deze eerste spelers was de 1.75 meter lange oudere broer van NBA ster Penny Hardaway die zijn jonge broertje als zijn gids mee nam. Het team eindigde desalniettemin op de 9e plaats. Finish Profiles was de grote steun en gaf de club zijn eerste naam.

1996 - 1997


Basketbal in Nederland is geboren in Amsterdam. Door veel spelers en fans worden de thuishal Apollohal en het basketbalveld op het Museumplein nog altijd als basketbaltempels beschouwd. De nieuwe club wilde graag in de voetsporen van het verleden voort gaan. Om dit te bereiken werd de club zowel organisatorisch als sportief versterkt. Er werden ervaren bestuurders aangetrokken en er werd binnen de Stichting Basketbal Bolwerk Amsterdam een samenwerkingsverband aangegaan met de oude Amsterdamse clubs Lely, Piranha's en Canadians. Verder werd de Basketbalschool Amsterdam opgericht. Voormalig Coach van het Jaar Jan Willem Jansen werd aangetrokken als coach van een team met zeer ervaren spelers, allemaal met sterke banden met de hoofdstad. Mario Bennes, Milko Lieverst, Ed de Haas, Martin Esajas en Bud Greer brachten de club naar een hoger niveau. De club kreeg ook een eigen naam. Astronauts in lijn met Ajax en de Admirals, met een knipoog naar de Apollohal In dit jaar werd de NBB Beker gewonnen en het kampioenschap werd verloren in de laatste minuut van de 7e wedstrijd tegen de grootmacht Den Bosch. Basketbal was terug in Amsterdam met bijna duizend fans die het team volgde naar haar uitwedstrijden in de finale. Na 12 kampioenschappen in 23 jaar competitie had Den Bosch bijna haar hegemonie overgedragen.


1997 - 1998


Echter, de Astronauts had een vol seizoen nodig om te herstellen van het hartverscheurende verlies in de finale wedstrijd van het vorige seizoen. Toch was 1997 een heel belangrijk jaar. Niet alleen werd de Nationale Beker gewonnen door de Astronauts door een miraculeus schot van Bud Greer in de laatse seconde van de wedstrijd, de club wisselde van sponsor van het Purmerends bedrijf Finish Profiles naar de multinational RICOH. Ironisch, want RICOH had intussen Nashua overgenomen, de partner van EBBC Den Bosch bij 8 kampioenschappen. De laatste wedstrijd van het seizoen werd verloren in de halve finale thuis tegen Groningen. In de tussentijd had de club verder gebouwd aan top jeugdteams en aan een basketball programma voor alle jeugd in Amsterdam. De terugkeer van een Amsterdamse club in de Europa Cup had bijna 30 jaar geduurd.


1998 - 1999


Het bedrijf RICOH was in de basketball arena gestapt met het doel de naamsbekendheid te vergroten. Astronauts had als een van de doelstellingen kampioen van Nederland te worden. Om dit te bereiken moest de organisatie verder versterkt worden. Eén van de meest beroemde basketball zonen van Amsterdam werd terug gehaald naar Amsterdam, nu als coach. Ton Boot, die zijn jeugd had doorgebracht op het veldje van het Museumplein, werd één van de beste spelverdelers van zijn tijd. Na zijn carrière als speler werd hij coach en won hij als rookie het kampioenschap en haalde hij de halve finale van de Europacup. Zeven kampioenschappen werden binnengehaald waarna een kort buitenlands avontuur volgde. Met de komst van Ton Boot werd verder geprofessionaliseerd. De meeste spelers richtten zich nu full time op basketbal. Alleen Mario Bennes en Milko Lieverst van het succesvolle team van 1996-1997 bleven over. De Amerikanen Joe Spinks en Chris McGuthrie vergezelden hen, samen met Nederlands international Rolf Franke en het 17 jarige talent Raoul Heinen. Het zelfverzekerde en gecontroleerde fysieke spel werd het handelsmerk van de RICOH Astronauts. Nadat hij het laatste Nederlands kampioenschap in Amsterdam in 1970 verankerde, bracht het team onder Ton Boot opnieuw de prijs terug naar Amsterdam, samen met de derde opeenvolgende Nationale Beker.


1999 - 2000


In een jaar met weinig veranderingen versterkte coach Ton Boot het spel van het team en daaruit volgde weer een kampioenschap. Terwijl de Nationale Beker verloren ging, werden de RICOH Astronauts succesvol op het Europese podium. De poule van de Saporta Cup werd overleefd en Paris St-Germain (met de jonge, nu vooraanstaand NBA-speler met een bekende vader in Nederland, Tony Parker) had een verlenging en een controversiële beslissing van de scheidsrechters nodig om te winnen. Voor de tweede keer op rij werd de finale wedstrijd van het kampioenschap live op TV uitgezonden. Joe Spinks werd uitgeroepen tot Meest Waardevolle Speler met zijn geweldige allround spel.


2000 - 2001


Dit seizoen werd ook de organisatie geprofessionaliseerd. De kern van het team met Joe Spinks, Chris McGuthrie, Mario Bennes en Milko Lieverst bleef intact. De belangrijke toevoegingen Egi Mikalajunas en de 18 jaar oude Sydmill Harris maakten het meest succesvolle Amsterdamse team tot op dit moment compleet. Het kampioenschap werd voor het derde jaar op rij gewonnen op een tamelijk saaie manier als je het vergelijkt met het spel in de Korac Cup. Daar werd de poule overleefd door bombardementen van 3-punters, harde verdediging en een verwoestende aanvalsrebound. Joe Spinks werd de beste aanvallende rebounder van Europa. Dezelfde strijdwijze werkte tegen het sterke Russische team Avtador Saratov en tegen de individuele klasse van Silas Mils van Fenerbahce in de kwart finales. In wat misschien de laatste topbasketbalwedstrijd in de Apollohal was, toonde Unicaja Malaga haar klasse door de gastheren te overspelen en het succes van de RICOH Astronauts te beëindigen in de halve finales. Dit jaar viel de eer van Meest Waardevolle Speler aan Chris McGuthrie. Het eerste Internationale Basketbal Toernooi van Amsterdam werd een feit.


2001 - 2002


Voor de eerste keer gedurende zijn betrekking bij de RICOH Astronauts kreeg coach Ton Boot te maken met verschillende tegenslagen. Sydmill Harris en Milko Lieverst waren vertrokken en nieuwkomers Roberto van de Broek en Terrance Herbert werden geplaagd door blessures. Bovendien miste Chris McGuthrie grote delen van het seizoen wat leidde tot een snelle uitschakeling in de Saporta Cup. De verhuizing van de oude favoriete Apollohal naar de veel grotere Sporthallen Zuid betekende een volgende aanpassing voor de club. Daar bovenop had coach Ton Boot verklaard dat hij na dit seizoen toe was aan een jaartje vrijaf. Het team werd in de Nationale Bekercompetitie thuis uitgeschakeld door Nijmegen en het eindigde op een verrassende 3e plaats in de reguliere competitie. De spelers weigerden echter om coach Ton Boot met vakantie te sturen zonder kampioenschap. Voor een uitverkocht huis van 5.000 toeschouwers wist het team ternauwernood te ontsnappen in wedstrijd 6. Wedstrijd 7 werd zo mogelijk nog spannender. Geleid door Chris McGuthrie werd een 10-punts achterstand in de rust omgezet in een 10-punts overwinning - een "Hollywood ending" van een extreem succesvolle 4 jaar onder coach Ton Boot.


2002 - 2003


Na vier opeenvolgende kampioenschappen volgt een seizoen van verandering. Chris McGuthrie, Mario Bennes en Joe Spinks vormen nog altijd de kern van de ploeg die onder leiding komt te staan van Coach Rajko Toroman. Rajko heeft als assistent coach grote successen van de Joegoslavische Nationale Ploeg mee gemaakt en hij ziet een groot aantal spelers komen en gaan. Terrence Herbert, Tony Miller en Egi Mikalajaunas vertrekken voor de start van de competitie, Angelo Flanders, Joost Ooms en Sasa Ocokoljic vinden tijdens het seizoen nog een nieuwe club. Zij worden vervangen door Ivan Tomeljak, Mindaugas Burneika, Zvonimir Ridl & Latece Williams. Joe Spinks zet zijn sterke spel door en verdient zijn 2e MVP Trophy. Het seizoen wordt verder gekenmerkt door de blessures die Chris McGuthrie grote delen van het jaar op de bank houden. Chris zorgt nog wel voor de Europese hoogtepunten door in de ULEB Cup Cholet en Charleroi op eigen terrein te verslaan maar in eigen land krijgt hij het team niet aan het rollen. In december is er een 1e plaats in de Haarlem Basketball Week. In de finale van de beker is EiffelTowers te sterk en in de halve finale van de play-offs zorgt Omniworld Almere voor de uitschakeling. Tot slot loopt het sponsorcontract met Ricoh aan het einde van het seizoen af.


2003 - 2004

Na de tegenslag van het afgelopen seizoen werd opnieuw begonnen. Er kwam een nieuwe hoofdsponsor en een nieuwe coach. Het internetbedrijf Demon gaf de Astronauts de nieuwe naam Demon Astronauts. De nieuwe coach kwam uit Israël. Arik Shivek kijkt terug op vele locale en internationale successen, o.a. met verschillende Israëlische Nationale teams. De kern van het team is nog altijd ongewijzigd. Joe Spinks, Mario Bennes, Chris McGuthrie, Koen Rouwhorst worden bijgestaan door oude bekenden als Tony Miller en Nii Nelson Richards en de vele jongelingen uit de eigen jeugd. Harm van Woerkom en Teddy Gipson zijn nieuwe gezichten. Chris McGuthrie wordt Nederlander en vertrekt prompt naar Spanje. Zeges op onder meer EiffelTowers en Den Bosch bezorgen Amsterdam de Nationale Beker. De ULEB Cup brengt Real Madrid en Breil Milano en tien nederlagen en geen overwinning. De reguliere competitie wordt als 2e beëindigd achter EiffelTowers. De twee koplopers sneuvelen in de halve finale van de play-offs. MPC Donar zorgt pas in de 2e helft van de 5e en beslissende wedstrijd voor de onverwachte nekslag. Met rust stond Demon Astronauts nog met 10 punten voor. Ondanks het snelle, fysieke spel eindigen de Demon Astronauts zonder prijs.

2004 - 2005

Na de uitschakeling in de halve finales van de play-offs heerst er een grote geldingsdrang in Amsterdam. Coach Shivek en zijn spelers willen tegen elke prijs revanche en het kampioenschap waar zij recht op menen te hebben. Amerikanen Miller en Nii Richards worden vervangen door de Europese guards Vileta en Obersats. Op de center positie breekt Niels Meijer door en komt Shakek Simpson hulp bieden voor het slot akkoord. In de FIBA Europe Cup wordt uitstekend gepresteerd door de poule te overleven met uitoverwinningen op Bnei Hasharon, Dexia Mons en BC Khimki. Het Israëlische Nahariya blijkt uiteindelijk te sterk in een best-of-three in de achtste finales. Ook de nationale beker wordt gemist als Landstede Zwolle voor een eerste stunt zorgt door onder andere ten koste van de Demon Astronauts de finale te halen. Terwijl de concurrenten MPC Donar en Eiffel Towers Nijmegen hun eigen haperingen vertonen besluit coach Shivek in maart zijn seizoen opnieuw te beginnen en zijn spelers een tweede voorbereiding te laten doen. Het resultaat is ernaar als de Demon Astronauts één wedstrijd verliezen in de play offs. Na een zinderende halve finale tegen EiffelTowers (2 wedstrijden eindigden in verlenging) wordt in de finale het Landstede Zwolle eenvoudig verslagen met een heuse ‘sweep’ van 4-0. Hiermee is het aantal kampioenschappen van de Demon Astronauts op vijf in tien jaar gekomen.

2005 - 2006


Dit seizoen werd Toon van Helfteren aangetrokken als de nieuwe hoofdcoach van de Astronauts. Onder zijn leiding werd de halve finale van de play-offs bereikt, waarin verloren werd van MPC Capitals uit Groningen. Er werd toch een prijs behaald door het veroveren van de nationale beker. In de finale werd Rotterdam nipt verslagen. Aan het einde van het seizoen stopte Demon, door een overname, met de sponsoring, waardoor de Amsterdammers vanaf volgend seizoen niet meer zullen doorgaan onder de naam Demon Astronauts. Verder gaven aan het einde van het seizoen Mario Bennes, Marcel Huijbens en ook Joe Spinks aan dat zij stopten met het spelen van basketbal en hun carrière beëindigden. Zowel de junioren als het talententeam in de promotiedivisie werden dit seizoen kampioen van Nederland.

2006 - 2007


Joe Spinks werd de nieuwe hoofdcoach in Amsterdam. Hij gaf leiding aan een team dat door het ontbreken van een hoofdsponsor worstelde om tot een constante en homogene eenheid te komen. Door deelname aan de EuroCup werd er aanvankelijk gespeeld met slechts twee Amerikanen. In de poulefase van de Eurocup werd geen enkele wedstrijd gewonnen.

Er werd al tijdens deze Europese campagne gewisseld van spelers en pas tegen het einde van het seizoen was de teamsamenstelling echt definitief. De zesde plaats in de competitie bracht ons vervolgens in de kwartfinale van de play offs tegen het sterrenteam van Groningen. Ondanks het thuisvoordeel van de Groningers werd de serie met 2 – 1 gewonnen door de Astronauts. In de halve finale werd in een best-of-five serie nipt verloren van Magixx Matrixx (3-2). In de beker kwam het tot een uitschakeling in de kwartfinale tegen Polynorm Giants in Bergen op Zoom. Het Under 22 team werd kampioen van Nederland.

2007 - 2008

Dit seizoen bracht grote veranderingen en weer goede verwachtingen voor de toekomst. Een nieuwe sponsor MYGUIDE gaf voldoende garanties voor een mooie toekomst. De club kreeg in Roel Pieper een nieuwe voorzitter, Ruud Frese werd vice-voorzitter en coach Arik Shivek kwam terug en sloot een meerjarige overeenkomst als coach. Joe Spinks trad toe tot de technische staf. Een nieuw basketbalbolwerk tussen de Amsterdam Astronauts, BV Lely en BV Mosquito’s werd een feit. Bovendien werd met de Scholengemeenschap Amarantis afspraken gemaakt over samenwerking. Van het team van 2006 – 2007 bleven alle Nederlanders met Nederlandsteamspelers Peter van Paassen en Stefan Wessels aan het hoofd; Robert Krabbendam kwam terug uit Amerika. Tamien Trent was de enige buitenlander van vorig seizoen die terug kwam en van het seizoen daarvoor kwam MVP Teddy Gipson weer naar Amsterdam. Bijna NBA speler Avis Wyatt en de starter van het Israelische team Jeron Roberts zijn de eerste nieuwe namen. Op 28 augustus 2007 werden alle nieuwe plannen in een persconferentie uitgebreid uiteengezet. De nieuwe naam van de club is Amsterdamse Basketball Club MYGUIDE AMSTERDAM

2008 - 2009

volgt

2009 - 2010

Het begin van het basketbalseizoen vraagt veel inspanning van de organisatie. Er is het gevecht om de beker van het gewonnen landskampioenschap 2008 / 2009 binnen te halen. Veel discussie met de bond leidt tot een bevestiging van het behaalde resultaat op het basketbalveld en later in het seizoen kan eindelijk de echte beker getoond worden aan het publiek. Daarnaast zijn er grote inspanningen nodig om de club overeind te houden want de hoofdsponsors My Guide en Eclipse Jet hebben de economische crisis niet overleefd. Amsterdam begint onder de naam ABC Amsterdam Basketball de competitie met Arik Shivek als coach en een geheel vernieuwd team. De Nederlandse spelers als Robert Krabbendam en Sergio Randamie krijgen veel minuten. En jonge talenten zoals Jessey Voorn, Mohammed Kherrazi en Dimeo van der Horst weten zich te bewijzen. De Amerikaanse pointguard Alton Mason brengt veel ervaring en hij wordt na wat wisselingen tot het einde van het seizoen vergezeld door landgenoten Patrick Sanders en Q’rraan Calhoun. Na enkele wedstrijden in het seizoen kunnen we de topcoach Shivek niet meer behouden en vertrekt hij naar het Belgische Mons. Ferry Steenmetz is de nieuwe coach, later in het seizoen ondersteunt door assistent coach Hakim Salem. Met de inzet van het nieuwe team wordt de play-off’s gehaald voor een zevende plek. Een aantal ‘close’ wedstrijden tegen sterke tegenstanders laat zien dat het team veel potentie heeft. Een hoogtepunt is de halve finale in de nationale beker waarin Bergen op Zoom na een spectaculaire inhaalrace wordt bijgehaald en in de verlenging verslagen. Het team kan de stunt niet herhalen tegen dezelfde tegenstander in de kwart-finale van de play-offs en het seizoen eindigt met een 2e verlieswedstrijd tegen Bergen Op Zoom thuis in de Sporthallen Zuid. Het tweede team dat speelt in de Promotiedivisie van coach Hakim Salem en de spelers die ook in het eerste team spelen weten het seizoen nog een gouden randje mee te geven door het landskampioenschap van de promotiedivisie binnen te halen.

 
 
Team W P
1. GasterraFlames 36 66
2. WCAA Giants BOZ 36 48
3. EiffelTowers DB 36 48
4. Matrixx Magixx 36 46
5. ZZ Leiden 36 44
6. Friesland Aris 36 38
7. ABC AMSTERDAM 36 28
8. Upstairs Weert 36 24
9. Landstede Zwolle 36 10
10. Rotterdam Challengers 36 8
 
Naam:
Email: